header image

Entonces? (Verder?/Dan?)

Posted by: | 25 oktober 2014 | 7 Comments |

Buenos dias geliefde volger!

 

Het circus is begonnen! Ondertussen ben ik 4 lessen verder en hoop ik dat de vooruitgang zich door zet. Ik ben vorige week begonnen met 11 kinderen, welke allemaal erg enthousiast werden. Voornamelijk door de jongleerballen en de trapeze. De eerste les eerste acrobatiek les en laat ik het zo omschrijven, die was in elk geval niet saai. De groep was toen 11 jongens groot welke ik les geef samen met Berta, een Spaanse vrijwilligster hier. Dus met 2 docenten op 11 kinderen voor 1 uur, dat moet te doen zijn. Maar toch denk ik dat het makkelijker is om in m’n eentje 30 Circus Amersfoort kinderen les te geven… De jongens hier zijn namelijk redelijk goed in ruzie maken. Desalniettemin was er wel veel enthousiasme en werd mijn naam gescandeerd als een truc lukte.  Al zal acrobatiek wel een lastige discipline blijven, ze hebben weinig waardering en respect voor elkaar. Zo had ik een biggetjespiramide (4 kinderen op handen en kniën, daarop 3, dan 2 en dan 1) maar de jongens in het midden sloegen een jongen onderop, waardoor hij wegvluchtte en geheel toch wat plotseling instortte. Dus wel onbesuisd en onbehouwen.

Deze week jongleren ging al een stuk beter. Ik geef meer structuur aan de les en wijs vooraf assistenten aan. (meestal de vervelendste jongens) Deze leer ik vóór de les de trucs zodat ze de trucs voor kunnen doen en laat ik het materiaal verzamelen en tellen. Leuk is ook dat ik ze al echte trucs heb kunnen leren. Dat laat ze beter luisteren en voorzichtiger omgaan met het materiaal (lees: waarvoor het bedoeld is). Ik heb al een paar trucs van de door jullie gekochte trucs aan ze geleerd, maar helaas moet ik nog even wachten met het introduceren van mijn camera. Ik heb nu mijn handen vol aan orde en veiligheid, daar past geen camera bij. Gelukkig zijn er al wel paar foto’s gemaakt door anderen. Ze kunnen al een stoeltje, uitbouw, zeehondje, biggetjes piramide, zittende piramide met 5, bordje draaien (veel zelfs zoals het hoort!!), met 3 ballen jongleren en zelfs de siteswap 221p1 van Saskia!

Helaas moeten de freerunning en tumbling lessen tot nader order worden uitgesteld. Ik ben behoorlijk door mijn enkel gegaan tijdens een bloedstollende achtervolging van een kleine boef hier. Ik heb al medicijnen en er moeten zelfs elke dag twee flinke spuiten bij me naar binnen. Kan 3 maanden duren, dus helaas geen voetbal met de jongens.

Daarnaast heb ik twee weken terug voor het eerst een uitje georganiseerd. Ik ben met 3 jongens op zondagmiddag naar het centrum van Guayaquil geweest. Daar hebben we het Museum voor Antropologie en Moderne Kunst bezocht. Wellicht iets te modern voor de jongens, in een zaal waren ze een kwartier bezig al glijdend de gladheid van de marmerenvloer te testen alvorens de kunst te zien. Daarna zijn we naar het Barcelona Museum geweest. Barcelona is een van de twee grote voetbalclubs van Guayaquil. Behalve dat het logo hetzelfde is, heeft het geen connectie met het Spaanse Barcelona. Dit vonden de jongens geweldig. Daarna nog even wandelen, wat eten en terug naar het project. Het uitje was wellicht wat serieus van aard, maar het is pas de eerste. Ik wil zo 2 x per maand met paar jongens op zondag op stap. Ze genieten ervan om er even uit te zijn en om in de stad iets te doen. Het project heeft hier namelijk genoeg middelen om te zorgen dat de jongens goede schoenen, mooie voetballen etc hebben. Als ik dit zou gaan betalen, zou ik dat voor het project doen en dat wil ik niet. Ik wil iets extra’s doen, waar die jongens van genieten. Zo’n dagje uit voelt daarom goed en geeft mij ook de kans een band met de kinderen te krijgen. Ik heb natuurlijk een hoop geld ingezameld, dat zal ik absoluut niet opmaken met uitjes. Maar ik denk dat er nog wel zaken voorbij zullen komen, welke een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

Verder werk ik nu dagelijks bij de woongroep met 12 jongens van 12 tot 18 jaar. Dit gaat soms goed, soms veel minder. Het lijkt wel op een computerspel met levels: luistert eindelijk een lastige jongen, beginnen twee andere met steigeren. Maar door de vakanties ben ik eigenlijk nu twee weken echt bezig. Het heeft ook gewoon tijd nodig. Verder is de cursus Spaans afgelopen en krijg ik hopelijk volgende week mijn certificaat. Het heeft geholpen om even snel stappen te maken, al praat ik denk nu goed genoeg Spaans om hulp te vragen aan de mensen of jongens hier.

Kortom, het gaat goed hier. Al is het jammer van mijn enkel en mis ik een bepaald meisje toch wel ‘n beetje. Het missen zelf is natuurlijk een goed teken, maar het heeft niet altijd een positieve invloed op mijn humeur. Ondertussen zijn er pas/al 6 weken voorbij, die zowel voorbij kruipen als schieten. Geen idee hoe tijd nou eigenlijk werkt, maar het gaat vanzelf…

Tot zover, tot de volgende!

Ciao

Mijn locatie .

under: Geen categorie

7 Comments

  1. By: Jori on 28 oktober 2014 at 10:00      

    Lieve Luuk,
    Ik lees graag berichten van jou! En het is ook fijn te vernemen wat je allemaal zo meemaakt.
    Ik zag bij Emma op Facebook dat je ook via dat kanaal de nodige reacties krijgt op berichten van je blog.
    Blijven schrijven, het wordt echt gelezen! :))

    hollandse herfst groetjes van het thuisfront

  2. By: luuk on 28 oktober 2014 at 04:50      

    Dank voor jullie reacties. Het is fijn om ze te lezen, soms voelt het beetje als eenrichtingsverkeer;) Goed om te weten dat het gelezen wordt!

  3. By: Gerrit on 27 oktober 2014 at 21:00      

    Hee Luuk, hardstikke goed bezig man!
    Ik lees je verhalen met grote belangstelling, je hebt ook n hele leuke schrijfstijl. Succes met alles!

  4. By: Wouter on 27 oktober 2014 at 15:52      

    Hey Luuk!

    Appart dat jij zo leuk kan schrijven als bouwkundige ;p leuk om te lezen hoe het daar gaat. Ben benieuwd naar de foto’s die dus nog gaan volgen!

    Klinkt niet fijn van je enkel… zijn de ziekenhuizen daar een beetje te doen? Sterkte er mee.!

    Stel dat je het leuk vind om te horen hoe het hier gaat; Dorus Martijn en ik proberen zo goed mogelijk het lucht werk te onderhouden, al helemaal sinds we nu nieuwe slings hebben. Ze waren allemaal gesmolten!

    Grote groeten uit leusden!

  5. By: Annelies on 26 oktober 2014 at 08:38      

    Hoi Luuk,

    Goed om je verhaal te lezen. Erg rot van je enkel! Ik hoop dat het gauw beter wordt!
    Ik vind de biggetjespiramide een pedagogisch heel goed middel; ik zou hem erin houden! Ze moeten leren op elkaar te vertrouwen en niet zomaar weg te lopen als er iets gebeurt.
    Mooi dat je je in het Spaans kunt redden nu.
    Wel vervelend dat je heimwee hebt. Tijd is inderdaad een raar ding: het gaat snel en toch langzaam. Maar tijd is altijd je vriend: hij gaat hoe dan ook vanzelf voorbij en dan is Amersfoort ineens weer dichterbij. En in de tussentijd heb je allerlei prachtige ervaringen opgedaan!

  6. By: Germa on 26 oktober 2014 at 08:26      

    Hoi Luuk
    Gaaf om wat van je te horen. Best heftig allemaal. Die kinderen zijn dus af en toe ongeleide projectielen.
    Als ik het zi zie hebben we het hier in Nederland toch wel goed.
    Tja heimwee is nooit leuk en kan echt aan je vreten. Vooral je liefste meisje. Het is raar maar echt waar!
    Sneu van je enkel. Is de medische daar wel goed? Of heeft dat ook wat te wensen over?

    Nou sterkte in de strijd. Maar als ik het zo lees pak je het een en ander heel goed op. Het zal ook wel erg leerzaam zijn.
    Veel groetjes vanuit het koud wordende nederland

  7. By: Alex on 25 oktober 2014 at 23:26      

    Ha Luuk!

    Wat balen van je enkel man :/ hopelijk gaat het snel beter..

    Wel leuk dat je eindelijk met circus dingen bezig bent :D
    Pas maar op.. Het jongleren met 3 ballen heb ik ook al aardig onder de knie.

    Gelukkig belast je bij het op je handen staan je enkel niet ;)

    Sterkte met je enkel, en succes met de activiteiten!

Categories