header image

Oye, la salsa! (hee, de saus!)

Posted by: | 6 januari 2015 | 6 Comments |

Tijd gaat voorbij en het maakt me soms bang hoe makkelijk. Ineens ben ik voorbij sinterklaas, mijn verjaardag, kerst en oud en nieuw. Nu in het nieuwe jaar heb ik nog maar een maand of 2 te gaan voor ook ik het project verlaat. Gisteren zijn Minke en haar broer Hessel op de bus naar Lima gestapt om nog wat van Peru te zien alvorens naar Nederland af te reizen. Afgelopen twee weken had ik vakantie en heb samen met Sara en hen op kunnen reizen door Ecuador. Vandaar de radio stilte.

Gisteren in de taxi terug naar het project stonden we vooraan te wachten op het groene licht. Naast de weg stond een jongetje van jaar of 10 een mango te eten. Hij hield zijn shirt omhoog om hier wat meer mango’s in te bewaren. Even was ik bang dat hij deze moest verkopen, maar doordat hij ze at, leek mij dat hem dit lot gelukkig niet gegeven was. Echter nadat hij de mango op had, liep hij voor onze taxi en begon te jongleren met de drie mango’s uit z’n shirt. Het lukte even maar liet er toen een vallen, welke onder de auto rolde. Hij ging door met 2 mango’s in een hand, maar ik kon er al niet meer niet kijken. Het maakte mij verdrietig. Je zag in zijn bewegingen het jonge jochie dat aan het spelen is, maar ook zag ik op zijn gezicht de ernst om geen fouten te maken. Wellicht dat hij gewoon een thuis heeft en dit doet om wat bij te verdienen, maar ik verwacht helaas van niet. Dat circus waar ik zoveel plezier aan kan beleven en probeer anderen dat ook te geven, gaf nu een keiharde boodschap. Jongleren is natuurlijk nog een redelijk mooi in plaats van stelen, vuilnis rapen of ramen lappen. Maar zo hoort circus voor kinderen niet te zijn. Die ene keer in de week, voor de lol, trucs oefenen voor je familie en bekenden, maar voor verder niemand. Terwijl het licht groen werd en de taxi optrok, stonden de tranen in mijn ogen.

Ik kan alleen maar hopen dat deze jongen ooit in aanraking komt met de mensen van dit project en zo hier kan gaan wonen en naar school gaan. En wie weet ooit eens wat circustrucs kan leren van een vrijwilliger hier. Daarom ga ik mijn circusmateriaal hier ook achterlaten. Wellicht dat hier in de toekomst nog een circusgekke vrijwilliger komt te werken en anders weet ik zeker dat sommige jongens door willen oefenen na mijn vertrek.

Ondertussen is het 2015 en wens ik jullie allen een Feliz Año! Ik heb veel gedaan en jullie hebben even moeten wachten dus ik zal wat meer uitweiden. Na mijn vorige blog ben ik onder andere naar de vijftiende verjaardag van de zus van Miguel geweest. Dat was een heel spektakel. Er was een locatie afgehuurd, een patio met zwembad en gras (bijzonder in Ecuador!). Het is hier belangrijk dat als een meisje vijftien jaar wordt, dat zij een soort princessen verjaardag krijgt. En dat was het ook wel. Rozenblaadjes, geurkaarsjes, kant en champagne sloeg de klok. Alhoewel we nog steeds op dezelfde plastic stoelen zaten zoals iedereen in Ecuador heeft, waren ze ingepakt met wit doek en blauwe of roze gaas. De zus van Miguel, Andrea, had een kroontje en een echte sprookjes jurk aan. De helft van de avond werd gevuld met speeches van, volgens mij, meer dan de helft van de gasten. Gelukkig kon ik ook nog een inbreng doen, ik heb mijn diabolo act op het nummer Umbrella opgevoerd. Helaas drie drops maar de reacties waren lovend. Rond elf uur mochten we dan eindelijk aan het diner beginnen en werd even later de salsa ingezet. Tja de salsa, ik wel het best leren maar mijn bewegingen lopen achter en je moet het toch een beetje in je hebben. Al geldt dat laatste vooral voor de salsa.

Van de ene verjaardag naar de andere, mijn eigen. Ik ben vijfentwintig geworden. Dank voor jullie felicitaties. De avond ervoor ben ik uit geweest met een heel stel leuke mensen. Zelfs Mariuxi, een madrina uit de keuken, was mee. Eerst biertjes drinken en vervolgens naar een club. Ook hier vooral salsa en reggaeton gedanst. Waar je bij salsa misschien al denkt dat je je heupen moet bewegen, vergeleken met reggaeton is salsa stilstaan. Mocht je willen weten hoe het eruit ziet, je bent geheel vrij om een youtube filmpje te zoeken, maar ik laat de uitleg verder voor wat het is…

En logischerwijs komt na mijn verjaardag kerstmis. Minke, Hessel en ik waren uitgenodigd om te komen eten bij Mariuxi thuis. Zij woont helemaal in het noorden van Guayaquil, aan de rand van de stad. Zoals vaker hier heeft ze geen adres dus we zochten een taxi met een plaatsbeschrijving. Helaas 2 x zoveel betaald omdat het kerst avond was maar we zijn er wel gekomen. Haar huis bestaat uit twee verdiepingen waarvan ze op de bovenste woont en de onderste geheel leeg heeft gelaten. Hier wil ze een bar beginnen. Het lijkt beneden nog niet op een bar, er ontbraken stukken vloer en muren zijn onbewerkt. Maar ondanks dat werd toch de hele avond bier verkocht. Wij mochten hier ook eten. Eerst wat hapjes en bier en we gaven ons cadeau, een fles bruine rum. Daarna heerlijke kip met uiteraard… rijst. Na het eten werden we naar buiten gedirigeerd en gingen we net als de rest van de buurt op straat zitten en drinken. De fles rum werd vrij snel opengemaakt en de onvermijdelijke salsa schalde over de straat. Mariuxi had volgens mij alle buurvrouwen gevraagd om te komen, wat resulteerde dat Hessel en ik met meer tien vrouwen hebben gedanst. Uiteindelijk kwamen er nog wat vrijwilligers van het project, hebben we weer kip gegeten en bier gedronken. En zo werd het toch vijf uur in de ochtend voor wij weer in ons bed lagen.

In de dagen daarna tot en met nu ben ik met Minke, Hessel en Sara door Ecuador getrokken. We zijn eerst naar Baños geweest. Dat is een klein stadje in de bergen, bijna in de Amazone, wat geldt als hét kuuroord voor zowel toeristen als Ecuadoranen. Er zijn veel dingen te doen, maar het belangrijkste zijn de baden die door de nabij gelegen vulkaan, de Tungurahua worden verwarmd. Wij zijn er ’s ochtends heel vroeg voor opgestaan, zodat we om half zes in de baden konden liggen tussen alle Ecuadoranen. Er was een koud bad, een warm bad en een bad wat zo warm was dat je even de tijd moest nemen om je onder te dompelen. We twijfelden achteraf of we niet verbrand waren. Maar deze baden afgewisseld was heerlijk en gedurende het baden zagen we het langzaam licht worden. Verder zijn we een dagje gaan quad rijden, mountainbiken, de jungle in geweest en we hebben aan “puenting” gedaan. Het werd gepresenteerd als brugspringen dus we dachten bungee jumpen van deze 80 meter hoge brug. Uiteindelijk bleek het een soort zwaaien te zijn met een 20 meter lang touw. Desalniettemin nog een redelijke opgave om met een mooie duik me van de brug te werpen maar uiteindelijk zeer enerverend:)

Na Baños hebben we een lange busreis zonder ventilatie moeten overleven om uit te komen in Atacames. Een van de bekendere stranden van Ecuador met een rustige zee en heel veel barretjes. Hier hebben we oud en nieuw gevierd, geheel met papieren pop met vuurwerk. We hebben op het strand onze gemixte cocktails gedronken tussen de Ecuadoranen en de pop op het vreugde vuur gegooid. Vervolgens is er nog wat meer drank in gegaan en kwamen we helaas toch weer uit bij de salsa. Die vrouwen hier zijn absoluut niet verlegen dus toen Hessel en ik even alleen stonden stroomde er direct een groepje vrouwen op ons af om ons de salsa te leren. Je leest het goed, ik vertel voor de zoveelste keer over de salsa en nog poogt men het mij te leren. Het gaat niet van harte maar soms lijk ik te voelen alsof ik even door heb hoe het eigenlijk zou moeten. Tja, dus dat leren zal nog wel even doorgaan…

En nu weer begonnen op het project. Wat een hele rare overgang was. Van toerist terug naar vrijwilliger. En dat nog voor een week of 7. Ik heb op de pagina TRUCOS al wat foto’s staan van de door jullie gekochte trucs. Binnenkort zet ik ook de video van het optreden op facebook. Moet hem alleen nog even 180 graden draaien, of jullie moeten allemaal een handstand willen maken tijdens het kijken… Maar ik start nu met een acrobatiek groepje met wat sterke grote jongens en kleine lichte jochies. Zo kunnen we lekker aan de gang en hoop ik ook daar snel wat leuke resultaten mee te boeken. Tot zover mijn verhaal. Ik hoop dat jullie het vol konden houden. Tot snel!



Mijn locatie .

under: Geen categorie

6 Comments

  1. By: oma on 8 januari 2015 at 19:03      

    lieve luuk,

    ja, je maakt een hoop mee. je kunt wel een boek schrijven over wat ik gelezen heb. En de foto’s gezien!
    Je zult wel veel te vertellen hebben als je terug bent.
    Ik vind het altijd leuk om het te lezen en te kijken!

    En ik hoop dat je de laatste weken daar ook nog veel plezier hebt en dat je nog wat ziet.

    Nog heel veel goeie dagen en tot ziens in Neeederland. Misschien zie ik je ook nog een keer op Skype, dat is ook leuk!

    nou, lieve schat, veel plezier nog en doe voorzichtig, hè?

    kusje van oma Lucy

  2. By: Tessie on 7 januari 2015 at 20:29      

    Beste Luuk,
    Geweldig wat jij allemaal mee maak, je kunt wel een boek schrijven.
    Leuk om te lezen ik kijk al uit naar je volgende blog.
    Ik wens je nog een hele fijne afwisselende tijd toe succes met de circustrucs.

    hartelijke groeten tessie

  3. By: Arie on 6 januari 2015 at 11:44      

    Dag Luuk,

    Ik sluit me geheel aan bij het commentaar van Annelies. Leuk om je blog te lezen.

  4. By: Germa on 6 januari 2015 at 08:05      

    Goede morgen Luuk

    Voor jou zal het wat anders zijn. Maar bedankt voor je blog. Leuk om te lezen. Je komt als een andere Luuk weer terug naar Nederland met al je ervaringen armoede kinder leed etc daar.
    Ja de tijd gaat idd snel. Voor je het weet zit je in het vliegtuig terug naar Nederland.
    Nou geniet nog even daar voordat je in het vieze regenachtige weer in Nederland terug bent.
    Met soms een heerlijke zonnige dag zoals af gelopen zondag.

    Groeten van mij germa

  5. By: Jori on 6 januari 2015 at 07:49      

    Lieve Luuk,

    Mooi om te lezen. Het had nog langer mogen zijn. Niet erg!
    Gek hè, maar ik had ook tranen in mijn ogen…

    veel liefs, mama

  6. By: Annelies on 6 januari 2015 at 07:18      

    Ha Luuk,

    Hartelijk dank voor je verhaal. Ik kon het heel goed volhouden, hoor! Zo hoor ik nog eens wat mijn kinderen doen. ;) Mooie foto’s ook.
    Ik wens je nog een heel goede twee laatste maanden in Ecuador!

Categories